Show Usage

English Meaning

  1. Pertaining to a horseman who has gotten off his horse, or to something which has been removed from its usual mounting, as with a statue off its pedestal, a framed picture from a wall, or a chandelier hanging from a ceiling.
  2. Simple past tense and past participle of dismount.


The Usage is actually taken from the Verse(s) of English+Malayalam Holy Bible.

Judges 1:14

Now it happened, when she came to him, that she urged him to ask her father for a field. And she dismounted from her donkey, and Caleb said to her, "What do you wish?"

അവൾ വന്നപ്പോൾ തന്റെ അപ്പനോടു ഒരു വയൽ ചോദിപ്പാൻ അവനെ ഉത്സാഹിപ്പിച്ചു; അവൾ കഴുതപ്പുറത്തുനിന്നു ഇറങ്ങിയപ്പോൾ കാലേബ് അവളോടു: നിനക്കു എന്തുവേണം എന്നു ചോദിച്ചു.

1 Samuel 25:23

Now when Abigail saw David, she dismounted quickly from the donkey, fell on her face before David, and bowed down to the ground.

അബീഗയിൽ ദാവീദിനെ കണ്ടപ്പോൾ ക്ഷണത്തിൽ കഴുതപ്പുറത്തുനിന്നു ഇറങ്ങി ദാവീദിന്റെ മുമ്പിൽ സാഷ്ടാംഗം വീണു നമസ്കരിച്ചു.

Genesis 24:64

Then Rebekah lifted her eyes, and when she saw Isaac she dismounted from her camel;

റിബെക്കയും തലപൊക്കി യിസ്ഹാക്കിനെ കണ്ടിട്ടു ഒട്ടകപ്പുറത്തുനിന്നു ഇറങ്ങി.


Found Wrong Meaning for Dismounted?

Name :

Email :

Details :