Show Usage

English Meaning

  1. Plural form of multitude.
  2. The mass of ordinary people; the populous or the masses.


The Usage is actually taken from the Verse(s) of English+Malayalam Holy Bible.

Matthew 9:33

And when the demon was cast out, the mute spoke. And the multitudes marveled, saying, "It was never seen like this in Israel!"

അവൻ ഭൂതത്തെ പുറത്താക്കിയ ശേഷം ഊമൻ സംസാരിച്ചു: യിസ്രായേലിൽ ഇങ്ങനെ ഒരുനാളും കണ്ടിട്ടില്ല എന്നു പുരുഷാരം അതിശയിച്ചു.

Luke 11:14

And He was casting out a demon, and it was mute. So it was, when the demon had gone out, that the mute spoke; and the multitudes marveled.

ഒരിക്കൽ അവൻ ഊമയായോരു ഭൂതത്തെ പുറത്താക്കി. ഭൂതം വിട്ടുപോയശേഷം ഊമൻ സംസാരിച്ചു, പുരുഷാരം ആശ്ചര്യപെട്ടു.

Matthew 21:9

Then the multitudes who went before and those who followed cried out, saying: "Hosanna to the Son of David! "Blessed is He who comes in the name of the LORD!' Hosanna in the highest!"

മുന്നും പിന്നും നടന്ന പുരുഷാരം: ദാവീദ് പുത്രന്നു ഹോശന്നാ; കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്നവൻ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവൻ ; അത്യുന്നതങ്ങളിൽ ഹോശന്നാ എന്നു ആർത്തുകൊണ്ടിരുന്നു.


Found Wrong Meaning for Multitudes?

Name :

Email :

Details :